12 Mart 2017 Pazar

İLİKLERİNE KADAR HİÇ

  YORULDUM ARTIK HER ŞEYDEN... HİÇ HİSSETMEK EN BÜYÜK ACİZLİKTİR. UZUN ZAMANDIR YAZMIYORUM GÜÇLÜ OLDUĞUMU HİSSEDİYORDUM, BEN GÜÇLÜ DEĞİLİM HEMDE HİÇ DEĞİLİM. ELLERİM KOLLARIM BAĞLI NEFES ALMAKTAN BİLE ACİZİM
  MUTSUZUM DA BİR HAYLİ SIĞINACAK LİMAN ARIYORUM AMA KİM PARAMPARÇA BİRİNE LİMAN OLMAYI DİLER Kİ... KİMSE... ÖZLÜYORUM AMA KİMİ ÖZLEDİĞİMİ BİLMİYORUM. ÇOK SEVİYORUM AMA KİMİ SEVDİĞİMİ BİLMİYORUM. 
  SON GÜNLERDE DAHA ZORLANIYORUM. ÇÜNKÜ BİLİYORUM SEVİLMEDİĞİMİ... YAŞADIĞI ŞEHİR BİLE SEVMİYOR BENİ...
  BEN SADECE BENİM İSTANBULUMU SEVDİĞİM GİBİ SEVİLMEK İSTEDİM KOŞULSUZ ŞARTSIZ ÇIKARSIZ KURALSIZ...
   SADECE BİRAZCIK ŞEFKAT!